Dirk: 41, getrouwd en seksverslaafd

Dirk is Belg en daarom is de taal wat anders dan het nederlands. We wilden de tekst zo authentiek mogelijk laten zodat u zich optimaal kunt identificeren met zijn verhaal...

Mijn tienerjaren stonden reeds in het teken van seks. Ik was er altijd op één of andere manier mee bezig. Op mijn negende vond ik thuis pornolectuur. Telkens de kans zich voordeed dook ik naar de kast waar ze lagen en las ik erin.
De volgende stap was dat ik leerde masturberen, ik was toen ongeveer 12 jaar. Daarna begonnen de afbeeldingen in postorderboeken mijn interesse te krijgen, en zocht naar afbeeldingen van halfnaakte vrouwen in lingerie, naar alles wat in verband kon staan met seks. Lezen, fantaseren, masturberen werd mijn leven waar ik me goed in voelde.

Thuis was een koude sfeer, werd niet gepraat over gevoelens en heb waarschijnlijk de pech gehad dat ik me in het beleven van seksualiteit op die manier mezelf een goed gevoel aansmeedde.
Op mijn 14 de had ik m'n eerste vriendinnetje, en het enigste wat me aan haar boeide was dat al wat ik gelezen had, in boekjes enz., dat ik dat in levende lijve voor me had. Op mijn 16 heb ik dan mijn huidige vrouw leren kennen.

Thuis was het beeld van geslaagd zijn in't leven, een vrouw, kinderen een huis bouwen. En dus was ik ervan overtuigd dat ik dat met haar ging hebben, want dat hoorde zo. Op mijn 20 ben ik dan getrouwd en dus was ik geslaagd in't leven, daar kwam nog bij dat ik voortaan de seks altijd bij de hand had. Tussen mijn 16 en 22 was de seks wat naar de achtergrond gedreven maar na 2 jaar huwelijk begonnen die seksuele fantasieën zich weer op te dringen.

Seks werd een obsessie zonder dat ik er erg in had. Ik werd verliefd op mijn buurvrouw, maar die verliefdheid verdween snel en ik begon die vrouw overdreven te seksualiseren. Vermits de seks thuis helemaal niet strookte met hetgeen ik totdusver in de boekjes had gelezen was ik teleurgesteld. Ergens besefte ik wel dat hetgeen in mijn hoofd rondspookte niet normaal was maar ik wist niet wat ermee aangevangen. Nergens werd erover gepraat, thuis niet, onder vrienden niet nergens niet. Het werd een obsessie alhoewel ik dat toen niet besefte maar nu des te beter maar alle kwaad is al geschied.
Daar is toen de echte verslaving begonnen.

Ik durfde bij de buurvrouw geen toenadering te zoeken en besloot om bij prostituees naar de seks te zoeken waarnaar ik in mijn fantasie naar trachtte. Ik was van mening dat daar alles gebeurde zoals omschreven in pornolectuur. Toen mijn eerste kind geboren is (ik zal het mezelf nooit vergeven) heb ik de drempel overschreden en was er geen weg meer terug. Ik bezocht een hoer. Ik kwam er met een onvoldaan gevoel buiten want de seks was er maar regulier en kwam helemaal niet overeen met mijn fantasieën. Toch was er iets dat ik er gevonden had want ik werd er terug toe aangetrokken want ik keerde weer en stilletjes aan meer en meer. In't begin had ik een enorm schuldgevoel maar stilletjes aan werd de drang sterker dan mijn eergevoel en principes. Vanaf mijn dertig werd het regelmatig bezoeken van hoeren en stond ik 's morgens op mat het woord seks in mijn hoofd en ging er mee slapen. Seks was obsessief thuis, op't werk en in mijn vrije tijd. Mijn betrachting was zoveel mogelijk masturberen, pornofilms kijken gewoon met seks bezig kunnen zijn. Vrouwen seksualiseerde ik allemaal, uiterlijk speelde geen rol. Ik gluurde naar elke vrouw om een stukje bh of slip, borst, of iets bloot te zien. Bespioneerde ze met een verrekijker en verwerkte ze in mijn fantasieën. Voor mij was het een soort ritueel: fantaseren, zoeken in advertenties, naar de hoer telefoneren en er naartoe rijden. Vanaf dat moment, als ik daar mee bezig was droeg ik oor-en oogkleppen. In die trance toestand trok ik naar de hoer, met een uitvlucht thuis die zonder twijfel werd geloofd. Een sociaal leven had ik niet. Toen is mijn vrouw achter mijn tweede leven gekomen waar ik blij om ben!

Eerst wilde ze scheiden maar naarmate zij mijn verhaal hoorde heeft zij geprobeerd om het te begrijpen hoe dit tot stand is gekomen.
Zij heeft ook SCA voor mij ontdekt waar ik in't begin wel terughoudend tegenover stond. Toch ben ik gegaan en heb daar m'n ogen en oren opengetrokken.
Ik keek daar in een grote spiegel wat me eerst wel afschrikte, maar later werd die schrik omgezet in besef dat ik niet alleen was met zulke gedrevenheid. Ik weet dat ik altijd seksverslaafd zal zijn, maar samen met mijn vrouw, mijn vrienden in SCA en bijstand van een psychiater geloof ik er sterk in dat ik zal leren om op een gezonde manier mijn seksualiteit te beleven. Want seks is iets dat je niet uit je leven kan bannen. Ik ben mijn vrouw heel dankbaar dat ze probeert om me te steunen in mijn herstel en dat zij niet zomaar direct besloten heeft om me te veroordelen en met op straat te zetten. Wel wil zij in de toekomst proberen om een groep te stichten voor partners van seksverslaafden in Vlaanderen. Want dat is iets waar nood aan is hier in Vlaanderen.
Seksueel gedreven zijn en obsessioneel met seks bezig zijn is geen leven!

terug