Alfabet van de ziekte

De volgende schokkende vertelling is een fractie uit het dagboek van een van onze cliënten. Hij deelt hier enkele fragmenten uit zijn verslavingstijd. De schok zit hem niet zo zeer in de gebeurtenissen op zichzelf, de tekst is zo veel mogelijk niet grafisch.
De schok zit in de beschrijving van het effect de ervaringen op deze man. Voor de vorm is gekozen voor een alfabetische lijst van namen die uiteraard fictief zijn.


Ad is een van de eerste jongens waar ik seks mee krijg. Onze ouders zijn bevriend. Het contact is ongelijkwaardig. Ik hoop op seks, hij vernederd mij, wijst me af, kwetst me en is onberekenbaar. Een afspraak met hem leidt meestal tot een serie bezoeken aan de seksbioscoop omdat ik me dan te smerig voel.


Bart is een van de liefste jongens die ik tegenkom. We hebben geweldige seks. Hij heeft een vriend en ik denk uiteraard hem te moeten redden uit een ongelukkige relatie. Niets is minder waar: vriendlief weet van het bezoek aan mij en komt een week daarna om mij - geheel in overleg met Bart - te voorzien van een 'beurt'. Ik denk dat hij van mij zal houden en heb alles voor Bart over. Ik help hem verhuizen en probeer contact op te bouwen. Hij is echter na drie telefoontjes verdwenen en nooit meer bereikbaar. Ik blijf nog een jaar hopen dat hij ooit zal bellen.


Cees is een jongen in een donkere kamer. Ik praat engels, hij doet onderdanig. Ik ben ruw en schaam me. Ik gebruik hem en hij laat het toe. Wanneer hij me op andere plekken aantreft voel ik me extreem beschaamd en weet ik me geen houding te nemen. Ik zoek hem een andere keer op en biedt hem mijn excuses aan. Ik probeer zacht en lief voor hem te zijn en vraag hem waarom hij toelaat dat mensen hem gebruiken zoals ik dat deed. Hij gaat op zijn knieeen en doet me voor hoe ik kan herhalen wat daarvoor gebeurt is. Wanneer ik thuis kom moet ik eerst een zak drop weg eten om de walging te vergeten.


Daan komt via het internet op een date bij mij langs met zijn vriend Hans. Ze zeggen eerst 25 te zijn maar al gauw blijkt Hans 38. Daan kijkt toe en moedigt aan hoe Hans mij gebruikt. Ze nemen me 's nachts mee naar hun huis aan zee. Daar mag ik tussen hen in liggen in het grote bed. Beide dekbedden zijn te klein en dus vat ik de hele nacht kou. 's Ochtends als Hans mij in alle stilte in bed gebruikt doe ik mijn best om geaccepteerd te worden. Daan merkt het niet. Als Hans weg is is Daan aan de beurt. Tussen het vertellen van zijn frustratie omdat Daan hem zal verlaten gebruikt hij mij twee keer - zonder condoom - terwijl hij zegt hoeveel ik voor hem beteken. Wanneer ik thuis kom ben ik alleen nog maar in staat om naar een seksbioscoop te gaan. Ik kan een week niet slapen.


Erwin versiert mij in het huis waar hij met zijn vriend woont. Na enkele dagen waar wij elkaar heimelijk ontmoeten nodigt hij me uit bij hen te komen wonen. Aangezien ik dakloos ben neem ik dat aan. 's Nachts lig ik op de grond in hun slaapkamer en hoor hoe zij elkaar bevredigen. Ik probeer aan niets te denken, probeer te vergeten dat ik besta en probeer me af te sluiten voor wat ik boven me hoor gebeuren. Ik slaap voortaan op een andere kamer omdat ik anders geneigd ben om mezelf te gaan verwonden.


Fred is een man die op internet mij aanspoort om plaatjes te ruilen van jonge jongens. Als incestoverlevende weet ik wat dat betekent. Tussen de angstaanvallen door bekijk ik de troep die hij me stuurt. Ik hoop de beelden te vinden die van mij zijn gemaakt. Het verraad van mijn lichaam doet suggereren dat ik geniet, de nachtmerries 's nachts beweren het tegendeel. Fred is na twee gesprekken spoorloos en ik klaar voor een volgende opname op de PAAZ.


Guido leer ik kennen in een club. We hebben intensieve gesprekken waarin hij vol liefde en toewijding mij trouw beloofd. We hebben geweldige seks en ik geloof dat ik dit keer de ware gevonden heb. Wanneer we elkaar drie dagen later in dezelfde tent tegenkomen herkent hij me niet omdat hij te zeer onder invloed is van drugs en alcohol. Ik vergeef hem uiteraard, ik snap dat wel want hij had ook zo'n moeilijke jeugd gehad. Wanneer ik hem de volgende dag bel verteld hij me dat hij van me houdt en me snel belt voor een afspraak. Hij moet nog steeds bellen.


Harry is een exotische man die mij in een veeg filmzaaltje in een donkere hoek van de stad ontmoet. Hij vind me geweldig en wil me helpen. Ik vertel hem mijn levensverhaal met alle drama's die ik heb meegemaakt. Hij wil me steunen en betaald me voor een fijne beurt zonder condoom. Ik denk dat er eindelijk iemand is die om me geeft.


Ivar is een jongen die ik tegenkom op een van die plekken in de stad waar ik mijn halve leven ondertussen doorbreng. Hij zit naakt op een bank en bekijkt de beelden die ergens achter mij voorbij flitsen. Hij beloofd me dat hij me zal bellen en we dan al die dingen gaan doen die ik voor hem over heb. Ik denk immers dat hij dan van me zal houden. Ik doe mijn best en doe nog meer mijn best. Mijn prestaties zijn geweldig maar zijn lichaam reageert niet. Ik neem zijn advies om even een rondje te lopen zodat ik later hem kan 'helpen'. Wanneer ik na een rondje terugkom is hij met twee andere mannen bezig en weet niet meer wie ik ben. Ik ga naar huis en probeer tot 05.00 's morgens iemand anders te vinden op internet die bereid is om mijn liefde aan te nemen.
Ik val alleen in slaap.


John ontmoet ik in een bar. Ik vind hem geweldig. Ik geef mijn adres. Hij beloofd me binnenkort langs te komen want hij blijkt in de buurt te wonen. Op zondagmorgen om 06.30 gaat de deurbel. Hij is stomdronken. Hij slaat me in mijn gezicht en gaat in mijn bed liggen. Ik doe mijn best maar hij kan niet meer. Ik probeer hem de deur uit te krijgen omdat ik bang van hem ben. Hij slaat me en ik lach vriendleijk en nodig hem uit later terug te komen als hij uitgeslapen is.


Karel ken ik al een jaar. We chatten wel maar komen nooit tot een date. Dan komt die koude winterzondag dat hij na lang aandringen bereid is om mij te ontvangen. Hij vraagt me beelden van hem te maken. Wanneer ik aankom is hij aan het douchen. Hij instrueert mij de camera aan te sluiten.
Wanneer hij binnenkomt verteld hij me dat ik moet zorgen dat hij opgewonden op de beelden komt en dus doe ik mijn best. Ik hoop immers dat dit de keer zal zijn dat hij inziet hoe lief ik ben en dat hij van me zal houden. Ik maak foto's, deels met mij in beeld omdat hij dat spannend vindt en gelooft dat dat de kans op succes met zijn beelden vergrootten zal. Wanneer hij tenslotte mij heeft gebruikt voor de ontlading van zijn genot verteld hij me dat ik kan gaan omdat hij nog veel te doen heeft. Terwijl ik me snel aankleed is hij al naar kantoor. Wanneer ik halfduizelig de trap af ga realiseer ik me amper waar ik ben. Onderweg naar huis kom ik langs een kanaal en wil ik er inspringen. Ik weet nog steeds niet hoe ik thuisgekomen ben.


Leo ontmoet ik in de trein. Ik flirt met hem. Hij laat het toe. Ik ben zijn eerste mannelijke contact en hij vindt alles geweldig. Ik mag bij hem langskomen. Wanneer ik daar ben blijkt hij meer hetero dan ik dacht en zeker niet gecharmeerd van een van mijn kwaliteiten. Ik sta in 15 minuten weer op straat en vraag me af wat ik fout gedaan heb. Ik ben de volgende uren in drie verschillende etablisementen waar men films vertoont en in het donker mensen elkaar dat geven wat zij buiten niet kunnen krijgen. Drie, omdat ik in geen van allen er in slaag ook maar iemand te vinden die bereid is me zelfs maar in zijn buurt te laten. Ik schaam me en voel me waardeloos. Ik sla uiteindelijk de hand aan mezelf terwijl ik probeer te vergeten dat ik leef.


Marcel is een aardige knul. Ik ken hem al maanden maar weet niet dat hij ook van mannen houdt. Ik krijg uiteindelijk contact met hem en we hebben een affaire. Ik vraag me bij elk contact af hoe het komt dat hij bij me is omdat het helemaal niet klikt. Ik hoop elke keer dat het nu wel zal lukken en de vonk over zal slaan. De vonk dooft definitief wanneer ik bij toeval ontdek dat hij zichzelf uitleent aan oudere heren om met veel geweld geld te verdienen. Ik kan dan opnieuw niet slapen.


Nico ontmoet ik op internet. We plannen allerlei avonturen die elke grens en fantasie te boven gaan. We lijken het perfecte stel. Ik bezoek hem en binnen 5 minuten is het spel over en ontstaat er een hartstochtelijk en intensief contact. We lijken voor elkaar geschapen. Ik ben bereid mijn leven voor hem te geven, al in de eerste 24 uur. We spreken af voorzichtig verder te gaan. Hij belt dus zelden en als we de week erna elkaar weer zullen zien verteld hij me dat zijn medium hem heeft verteld dat we niet bij elkaar passen. Ik wil immers een monogame relatie en hij wil zijn vrijheid. Ik laat hem los en voel de eerste weken niets meer.


Oscar ontmoet ik op een druilerige zaterdagmiddag. We hebben seks al weet ik zelfs dat niet zekert meer omdat ik al drie dagen zo wanhopig op zoek ben naar iemand die ik kan bevredigen - zodat die dan van me kan houden - dat ik nauwelijks nog leef. Oscar is echter erg enthousiast en dus ben ik het ook. Ik hoor terloops dat hij illegaal in Nederland verblijft en ik de ware ben. De volgende dag staat hij met zijn koffer op mijn stoep en verteld mij dat hij bij me intrekt. Ik realiseer me na drie weken, als hij vertrekt omdat hij tijd voor zichzelf nodig heeft, en ik knock-out, blut, emotioneel uitgeput en stomgeslagen achterblijf, dat ik nee wilde zeggen toen hij aanbelde.


Paul is de man van mijn dromen. Ik ontmoet hem op een anonieme plaats. We hebben twee weken lang afspraken, bellen elkaar en genieten drie weekenden van de meest geweldige dingen die ik kan bedenken. Eindelijk heb ik de ware gevonden. Dinsdag zal hij bellen voor een nieuwe afspraak. Wanneer de middag nadert voel ik aan mijn 'water' dat er stront aan de knikker is. Hij belt niet. Woensdag bel ik hem. Hij vertelt me dat hij nu hij eindelijk zichzelf durft te zijn de wereld wil verkennen. Hij heeft een alleraardigste man ontmoet die het einde is en alles in een ander daglicht zet. Ik begrijp dat en wens hem veel plezier. Wanneer ik ophang eet ik eerst een zak snoep leeg voordat ik mijn armen opensnijdt.


Quinten is iemand die ik via een telefoongesprek leer kennen. De avond en nacht zijn hemels. Hij is tot alles bereid en we kunnen geweldig praten. Hij vindt mij fantastisch en wanneer ik ontbijt voor hem maak geloof ik echt dat ik het getroffen heb. Als ik het gekookte eitje op bed breng is hij al aangekleed en zegt dat hij naar zijn vriend terug gaat. Ik kan niet meer praten en zwaai alleen maar.


Rob was voor mij de ware, daar was ik van overtuigd. Ik begrijp precies hoe het is voor hem, het valt ook allemaal niet mee wanneer je met drie minnaars in een huis woont. Dan heb je gewoon even tijd voor jezelf nodig. Uiteraard kan ik hem die tijd geven. Hij komt op donderdagavond langs. We hebben een geweldig uur. Dan gaat de telefoon en moet hij weg. "Ik bel je later..." Ik ben er van overtuigd dat hij nog belt.


Simon is een enthousiaste student. We werken samen in een werkgroep. We zijn ook beiden overtuigd dat wij geen seks moeten hebben omdat dat onze vriendschap kapot kan maken. Hij verteld zijn trauma's en ik de mijne. Wanneer we elkaar uit het oog verliezen mis ik hem. Na twee jaar krijg ik op internet foto's van iemand die zich als slaaf wil uitleveren. Ik ben zo ver heen, omdat ik al 200 keer mijn adres heb gegeven en niemand is gekomen dat ik nu zelfs bereid ben Meester te zijn. Geblindeerd spreken we af. Ik doe mijn werk goed en pak hem hard aan. Hij herkent mijn stem en is blij dat ik het ben. Dat moeten we vaker doen vindt hij. Ik weet niet meer waar ik ben of wie ik ben wanneer ik thuis kom. Ik slaap niet meer en kras de wonden op mijn arm weer kapot. Ik ga slapen met een vuilniszak over mijn hoofd omdat ik mezelf niet meer kan verdragen. De zak blijkt wanneer ik 's ochtends halfhigh wakker wordt toch niet sluitend te zijn geweest.


Tommy zal het verschil uitmaken in mijn leven. Hij snapt precies waar ik mee worstel. Hij belooft me dat hij me financieel zal helpen. Ik wacht drie jaar op een afspraak en dat heb ik graag over voor de 150 gulden die ik waard ben. Wanneer hij belt verteld hij me dat ik na de afspraak mee mag naar zijn appartement. Hij gaat een week voor me zorgen. Hij komt twee uur later dan afgesproken. We praten kort, hij brengt me met een stralende lach naar de andere kamer. Ik doe mijn best en laat alles toe. Ik negeer de pijn, en negeer de walging van de dingen die gebeuren. Hij is klaar en kleedt zich aan. Terwijl ik met moeite kan staan verteld hij me dat de plannen zijn verandert: hij moet naar Parijs dus kan ik niet mee. En oja: dat geld komt nog, hij is nu blut want hij moest nog tanken.


Udo ontmoet ik toevallig bij een chatbox. Na wat gepraat blijkt hij een jeugdvriendje te zijn geweest. Ik vraag hem naar zijn leven en hij vertelt wat warrig een verhaal wat ik niet helemaal kan volgen. Hij herinnert zich mij nog goed en praat over hoe onschuldig ik toen was. Ik beloof hem dat ik nu beter mijn best doe. Hij wil langskomen. Ik geef hem mijn nummer. Een afspraak komt er niet, wel belt hij me drie nachten achter elkaar dronken uit mijn bed tegen drie uur 's nachts. Ik begrijp dat hij vanwege een alcoholprobleem is ontslagen uit zijn laatste baan en aan lager wal is geraakt. Ik begrijp dat allemaal en ben niet boos over de telefoontjes. Ik wacht tot hij belt voor de afspraak. Soms ben ik blij dat hij niet gebeld heeft.


Victor doet mij een groot plezier met zijn komst. Hij is nummer 178 die maand. Ik ben het ondertussen gewend. Ze komen, doen hun ding en vertrekken dan snel. Meestal is de dag dan iets korter en slaap ik sneller. Ik heb zoals afgesproken alle lichten uit en de deur op een kier. Dat ik in een achterbuurt woon en er op de galerij drie moordenaars en 12 junks wonen is niet belangrijk. Ik leg hem precies uit waar ik ben. Wanneer hij binnenkomt denkt hij grappig te zijn. Hij gaat in plaats van naar mijn kamer naar de woonkamer en haalt alles overhoop. Ik ben doodsbenauwd omdat ik vermoed te weten dat dit niet de geplande bezoeker was. Uiteindelijk lig ik badend van het zweet in doodsangst in bed. Hij komt de kamer binnen en doet dan wat afgesproken was. Ik weet zeker dat hij het leuk bedoelde en lach vrolijk mee. Ik slaap alleen niet goed meer die maand en dus vraag ik nummer 179 t/m 216 of zij hetzelfde willen doen. De angst lijkt zo'n goede motivator voor ene geslaagde nacht. Als nummer 216 weg gaat pak ik mijn koffer voor mijn zoveelste opname op de PAAZ.


Willem ontmoet mij in een park. Ik vind het geweldig omdat hij mijn eerste echte ervaring met een man is. Zo geweldig dat ik zijn nummer 10 jaar bewaar. Na tien jaar heb ik een maand waarin niets lijkt te lukken en nog steeds houdt niemand van mij. Ik bel hem op en leg uit wie ik ben. We spreken af. Ik ga langs en tref een volledig kale man aan in een vervuild huis. Ik vertel hem dat hij nog net zo leuk is als toen. Ik kijk niet naar de enorme wallen onder zijn ogen, ik negeer de pillen op tafel en bedank vriendelijk voor de fles whisky die hij mij ook aanreikt. Ik probeer zo snel mogelijk datgene te doen waar wij elkaar zo om waardeerden - for old time's sake! Als ik na 20 minuten al weer buiten sta ben ik misselijk op de fiets naar huis. Ik moet onderweg overgeven en val ergens flauw. Ik kom bij in de lobby van een hotel en vertel dat alles prima gaat, vergeten te ontbijten. Ik rijd door naar een van mijn vertrouwde plaatsen en ga daar verder met datgene wat me de dag doorhelpt.


Xavier ontmoet ik aan de telefoon. Ik krijg al snel zijn eigen nummer. Hij woont samen maar zijn partner is op reis. Ik bezoek hem regelmatig die maanden. Ik denk dat we iets bijzonders hebben. Hij maakt cassettes voor me met prachtige muziek. Zijn bandje met de Supremes speel ik elke nacht voor het slapen gaan. Ik denk dat hij de ware is. Uiteraard kost het nog even tijd voor hij zijn huidige partner kan verlaten. Daar heb ik alle begrip voor. Ik ben ontstelt en snap er niks van wanneer hij na enkele weken niet meer belt. Mijn brieven worden niet beantwoord. De telefoon is afgesloten. Ik denk nog lang dat hij vast wel zal bellen, om het uit te leggen. We zijn immers voor elkaar geschapen.


Yanuz is getrouwd als ik hem in ene park ontmoet. Yanuz maakt op mij de indruk van een gevaarlijke man. Hij heeft een criminele en zeer gewelddadige uitstraling. Ik hoor dat hij uit Servie is gevlucht. In gebroken engels verteld hij me over zijn werk en zijn vlucht. Ik vermoed dat hij niet zonder reden weg is en het Joegoslavietribunaal hem graag wil spreken. Ik ben verlamt van angst als hij in de buurt is en doe dan extra mijn best om aardig te zijn. Uiteraard heb ik er geen bezwaar tegen om hem datgene te laten doen wat zijn vrouw niet toelaat - zonder condoom.
Ik neem de bezoekjes aan de GGD poli de week erna op de koop toe. Hij heeft het immers ook niet makkelijk.


Zeger ontmoet ik op de universiteit. Hij is verloofd met een leuke meid en zal gaan trouwen. Ik ben de eerste die hoort dat hij eigenlijk homo is. Ik voel me vereerd en geloof dat het mijn missie is hem te helpen. Ik zorg er voor dat ik hem eerst heb laten zien wat ik waard ben want dan zal hij wel van mij houden denk ik. We zien elkaar drie keer die 8 weken dat het aan is. Hij is in nood en ook hij zal eerst wat zaken op een rij moeten zetten. Ik laat ook hem dus los en wacht thuis op zijn telefoontje.


terug